സുഫല – കവിത

sufala

വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ വിളക്കാവും
വരദേ വന്നു കാണുവാന്‍
ഇടവന്നില്ലയിന്നോളം-
ഇടറീടും പദങ്ങളാല്‍…
അരിയില്‍ വിരല്‍തൊട്ടാദ്യ
മമ്മേ, നമ്മളറിഞ്ഞനാള്‍
മുതലെന്‍ കണ്‍കളില്‍ പാട
നീങ്ങി വെട്ടം നിറഞ്ഞതും
പുഴു; പൂമ്പാറ്റയാകും പോല്‍
നിന്‍ പദധ്യാനമാര്‍ന്നു ഞാന്‍
ചിതല്‍ തിന്നാത്ത വാക്കിന്റെ
ചിറകാര്‍ന്നു പറന്നതും
വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ മിടിപ്പാവും
കവിതേ വന്നു കുമ്പിടാന്‍
ഇടവന്നില്ലയിന്നോള
മെങ്കിലും, നീയറിഞ്ഞുവോ….?
ജീവിതത്തിന്റെ ചക്കുന്തി
യുന്തി ഞാന്‍ വിലപിയ്ക്കവേ
കനിവായാര്‍ദ്രതേ എന്റെ
കൈകളില്‍ നീ കിനിഞ്ഞുവോ?
അമൃതം-അക്ഷരം-നാവില്‍
നൂറുമേനി തഴയ്ക്കുവാന്‍
മഴയായ് നൂറുവാക്കായെന്‍
മരുഭൂവില്‍ പൊഴിഞ്ഞുവോ?
കയ്ക്കാത്ത കാഞ്ഞിരത്തിന്റെ
നിഴലായ് തണല്‍ തന്നുവോ?

വിരല്‍ത്തുമ്പത്തൊഴുക്കാവും
സുഫലേ, വന്നു കാണുവാന്‍
ഇടവന്നില്ലയിന്നോള
മെങ്കിലും നെഞ്ചിനുള്ളിലെ
മൂകതയ്ക്കു മിടിപ്പേകും
ജീവോദ്ധാരിണിയാണു നീ…
ഞാനാം ചെളിയില്‍ വേരോടും
വെള്ളത്താമരയാണു നീ….

Show More

Related Articles

Leave a Reply

Or

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close
Close